george-orwell-telling-the-truth

Waarom ‘anders denken’ leidt tot afwijzing en complotdenken als gevaarlijk wordt beschouwd

Als je mensen wijst op hele simpele gegevens, zoals het ontbreken van een vliegtuig in het Pentagon na de aanslagen van 911 en het ineenstorten van gebouw 7, terwijl daar geen vliegtuig in gevlogen was, wil er nog wel eens een prikkel ontstaan om over een mogelijk complot na te denken. “Dat was in de VS en daar zou zoiets misschien nog wel kunnen gebeuren“, zou de gedachte dan kunnen zijn. Als we een oorlog starten in Irak, omdat daar massavernietigingswapens gevonden zouden zijn en vele jaren later blijkt duidelijk dat daarover gelogen is, dan haalt menigeen de schouders op en denkt “Ach, nou en die Saddam Hoessein moest hoe dan ook weg“. De jongere generatie zal het waarschijnlijk al helemaal worst wezen. Voor een twintiger van nu is 911 immers al ruim 16 jaar geleden, net als de Irak oorlog voor die generatie waarschijnlijk een mistig deel van de geschiedenis is. Wie maalt erom? Who cares? We leven immers in het hier en nu. Waarom zou je je überhaupt bezig willen houden met de vraag of het volk wel eens voorgelogen wordt over een gebeurtenis? Er zijn nu eenmaal politieke leiders die soms dingen doen om strategische redenen en een leugentje om bestwil willen we ze best een keer vergeven.

LEES HIER DE GEHELE TEKST IN HET BRON ARTIKEL...

Geef een reactie